RSS  

نشانه‌ی ظاهری تعمید روح‌القدس

(قسمت اول)

نوشته‌ی دِرِک پرینس

اکنون می‌خواهیم به تجلی ظاهری تجربه تعمید روح‌القدس که هماهنگ با تجربه درونی آن است بپردازیم. در رابطه با روح‌القدس، کلمه "تجلی" یک کلمه کاملاً کتاب‌ِمقدسی می‌باشد. البته، ما می‌دانیم و تصدیق می‌کنیم که روح‌القدس، ذاتاً نامرئی است. از این نظر عیسی مسیح او را با باد مقایسه کرده است. عیسی درباره‌ی عملکرد روح‌القدس چنین اشاره کرده، می‌گوید:

باد هر کجا که بخواهد می‌وزد؛ صدای آن را می‌شنوی، امّا نمی‌دانی از کجا می‌آید و به کجا می‌رود. چنین است هر‌کس نیز که از روح زاده شود. (یوحنا ۳ : ۸)

اگرچه خودِ باد دیده نمی‌شود، ولی تأثیرات آن موقعی که می‌وَزَد، دیده و شنیده می‌شوند. برای مثال، هنگامی که باد می‌وزد، گرد و خاک در خیابان‌ها بلند می‌شود؛ همه درختان به یک سو خم می‌شوند؛ برگ‌ها خش‌خش می‌کنند؛ موج‌های دریا پر جوش و خروش می‌شوند؛ و ابرها در آسمان غرش می‌کنند. این نوع تأثیرات باد را هم می توان دید و هم شنید.

عیسی می‌گوید، درباره‌ی روح‌القدس نیز جریان به همین منوال است. روح‌القدس به خودی خود دیده نمی‌شود، ولی اثرات آن در هنگام عملکرد، دیده یا شنیده می‌شود. این واقعیت در جاهای مختلفِ عهدِجدید تأیید شده است. برای مثال، بگذارید به توضیحات پطرس درباره‌ی اثرات روح‌القدس در روز پنطیکاست برگردیم:

او به‌دست راست خدا بالا برده شد و از پدر، روح‌القدسِ موعود را دریافت کرده، این را که اکنون می‌بینید و می‌شنوید، فرو‌ریخته است. (اعمال‌رسولان ۲ : ۳۳) 

اثرات ریزش روح‌القدس را هم می‌توان دید و هم می‌توان شنید. پولس در رابطه با عمل روح‌القدس، در رسالت و خدمتش، چنین می‌گوید:

پیام و وعظ من نه با کلمات گیرای حکیمانه، بلکه با برهانِ قدرتِ روح بیان شد. (اول‌قرنتیان ۲ : ۴) 

همچنین او می‌گوید که همان تأثیرات را هر ایماندار می‌تواند تجربه کند.

ظهور روح، به هر کس برای منفعتِ همگان داده می‌شود.
(اول‌قرنتیان ۱۲ : ۷)

توجه کنید عباراتی که پولس در اینجا در رابطه با روح‌القدس به کار برده، "برهان روح‌القدس" و "ظهور روح‌القدس" می‌باشند. این دو کلمه - "برهان" و "ظهور" - به‌وضوح نشان می‌دهند که حضور و عملکرد روح‌القدس می‌توانند تأثیراتی را ایجاد کنند که با حواس فیزیکی قابل‌درک هستند.

بگذارید به بخش‌های متعدد در عهدِجدید که درباره‌ی تعمیدِ روح‌القدس توضیح داده شده، برگردیم و ببینیم واقعاً چه اتفاقی برای کسانی که این تجربه را دریافت کردند، رخ داده است. بیائید تا آنچه که در ظاهر با عملکرد روح همراه است را ببینیم.

سه جا در عهد‌ِجدید رویدادهائی که به‌هنگام تعمیدِ روح‌القدس رخ داده است را می‌بینیم. ما به ترتیب آنچه که رخ داده است را بررسی می‌کنیم.

ابتدا، اجازه بدهید آنچه را که در روز پنطیکاست بر اولین شاگردان روی داد، بررسی کنیم.

ناگاه صدایی همچون صدای وزش تندبادی از آسمان آمد و خانه‌ای را که در آن نشسته بودند، به‌تمامی پر کرد. آنگاه، زبانه‌هایی دیدند همچون زبانه‌های آتش که تقسیم شد و بر هر یک از ایشان قرار گرفت. سپس همه از روح‌القدس پُر گشتند و آنگونه که روح بدیشان قدرت تکلّم می‌بخشید، به زبانهای دیگر سخن‌گفتن آغاز کردند.
(اعمال‌رسولان ۲ : ۲-۴)

دوم، برمی‌گردیم به آنچه که در اولین موعظه‌ی پطرس در خانه کرتلیوس رخ داد.

پِطرُس هنوز سخن می‌گفت که روح‌القدس بر همه‌ی آنان که پیام را می‌شنیدند، نازل شد. شماری از ایماندارانِ یهودی‌نژاد که همراه پِطرُس آمده بودند، چون دیدند روح‌القدس حتی بر غیریهودیان نیز فرو‌ریخته است، در حیرت افتادند. زیرا، شنیدند که ایشان به‌زبانهای دیگر سخن می‌گویند و خدا را می‌ستایند. (اعمال‌رسولان ۱۰ : ۴۴-۴۶)

و بالاخره، آنچه را که در افسس بر اولین گروه از ایماندارنی که پولس برای ایشان موعظه می‌کرد، رخ داد، می‌بینیم.

هنگامی که پولُس دست بر آنان نهاد، روح‌القدس بر ایشان آمد، به‌گونه‌ای که به زبانهای دیگر سخن گفتند و نبوّت کردند. (اعمال‌رسولان ۱۹ : ۶)

گر ما این سه عبارات را بااحتیاط مقایسه کنیم، خواهیم فهمید که در تجلی خارجی تعمیدِ روح‌القدس که مردم می‌یافتند، فقط و فقط یک چیز مشترک بود. در هر کدام از این نمونه‌ها، کتاب‌ِمقدس به‌روشنی از این تجربه صحبت می‌کند: "صحبت به زبان‌ها" یا "صحبت به زبان‌های دیگر."

تجلیاتِ ماوراءالطبیعه‌ی دیگری نیز ذکر شده است، ولی این تجلیات در همه موارد مشترک نیستند. برای مثال، در روز پنطیکاست صدای وزش باد شنیده شد و زبانه‌های آتش دیده شد. ولی این تجلیات در دیگر نمونه‌ها تکرار نشده است. در افسس، شاگردان نوایمان نه‌تنها به زبان‌ها صحبت کردند، بلکه نبوت نیز کردند. با این حال، این تجلی نبوت، نه در روز پنطیکاست و نه در خانه کرنلیوس، تکرار نشده است. تنها تجلی و نشانه روح‌القدس، در هر سه نمونه، تجربه صحبت به زبان‌ها می‌باشد.

پطرس و دیگر یهودیانی که به وقایع روز پنطیکاست واقف بودند، با بی‌میلی و برخلافِ خواستِ خودشان، ولی با هدایت خدا به خانه کرنلیوس رفتند. تا آن زمان ایمانداران یهودی نمی‌دانستند که انجیل برای امت‌ها نیز می‌باشد و آن‌ها نیز می‌توانند نجات را دریافت کرده و مسیحی شوند. به هر حال، همان لحظه که امت‌ها به زبان‌ها صحبت کردند، آن‌ها به این درک نائل شدند که امت‌ها نیز مانند آن‌ها، هم نجات و هم روح‌القدس را می‌توانند دریافت کنند. آنها هرگز سراغ نشانه‌ی دیگری را نگرفتند.

کتاب‌ِمقدس می‌گوید که آن‌ها «در حیرت افتادند. زیرا شنیدند که ایشان به‌زبانهای دیگر سخن می‌گویند و خدا را می‌ستایند.» (اعمال‌رسولان ۱۰ : ۴۵-۴۶)

برای پطرس و دیگر یهودیان تنها صحبت به زبانها نشانه کافی و منحصر به فرد برای دریافت روح‌القدس بود. در اعمال‌رسولان، فصل یازدهم، دیگر رهبران کلیسا در اورشلیم از پطرس بازخواست کردند که دربارّذی ملاقات و موعظه‌ی به غیریهودیان توضیح دهد. او در دفاع از خود، وقایعی را که در خانه کرنلیوس به وقوع پیوست توضیح داد:

چون سخن آغاز کردم، روح‌القدس بر آنها نازل شد، درست همانگونه که نخست بر ما نازل شده بود. (اعمال‌رسولان ۱۱ : ۱۵)

بنابراین، مستقیماً در اینجا پطرس واقعه‌ی خانه‌ی کرنلیوس را با واقعه‌ی روز پنطیکاست مقایسه می‌کند، و می‌گوید: «درست همانگونه که نخست بر ما نازل شده بود.» بب این حال، در خانه کرنلیوس هیچ‌چیز راجع به وزش باد و یا زبانه‌های آتش ذکر نشده است. تنها نشانه کافی که مُهر الهی را بر تجربه‌ی اهل خانه کرنلیوس وارد کرد، صحبت به زبان‌ها می‌باشد.

بنابراین، ما این نتیجه‌گیری را می‌کنیم که تجلی صحبت به زبان‌ها در عهد‌ِجدید یک گواهی است که شخص ایمان‌دار به روح‌القدس تعمید یافته است. در تأیید این نتیجه‌گیری، می‌توانیم اینطور بگوئیم:

این همان گواهی‌ای بود که شاگردان [= رسولان] خود در تجربه‌شان، دریافت کرده بودند.

این همان گواهی‌ای بود که شاگردان در تجربه‌ی دیگران، قبول می‌کردند.

رسولان سراغ یک نشانه یا گواهِ دیگر را نمی‌گرفتند.

هیچ گواهِ دیگری در هیچ‌کجای عهدِجدید ارائه نشده است.

* برای رفتن به قسمت دوم اینجا را کلیک کنید *