من مسيحي شدم زيرا در خود نيازي ديدم كه فقط عيسي مسيح مي توانست برطرف كند. من به آمرزش نياز داشتم و او آن را داد. به يار نياز داشتم و او دوست من شد. به تشويق و دلگرمي نياز داشتم و او آن را فراهم ساخت. خدا در درون ما خلأيي شكل داده است،خلأيي به شكل خودش. هيچ چيز جز خدا نمي تواند آن خلاء را پر كند. در آن مي توانيد پول وخانه و دارايي و شهرت يا هر چه كه مي خواهيد بريزيد، اما هيچ گاه پُر نخواهد شد. فقط خدا مي تواند آن را پُر سازد. وقتي از عيسي خواستم كه به قلبم بيايد و در آنجا ساكن شود، براي نخستين بار احساس آرامش كامل كردم. خلأيي كه در تمام زندگي ام احساس مي كردم برطرف شد و از آن پس ديگر هيچگاه خود را تنها احساس نكردم.


باشد كه همگي اين خدمت ناچيز من، باعث جلال خداوند و ملكوت او باشد ...