[نمونه رسولان]

دمیدن عیسی به رسولان با کلماتی که در پی آن ادا کرد متناسب است با [روح القدس را بیابید]. در یونانی کلمه pneuma معنی [روح] و [دمیدن] را می دهد. کلمات عیسی را چنین نیز می توان تفسیر کرد:[دم مقدس را بیابید.] علاوه بر آن، وجه امری [بیابید] این تأکید را دارد که این یافتن و دریافت کردن یک تجربه منفرد و کامل می باشد که به وسیله عیسی مسیح بر زبان آورده شده است.
از اینرو این یک حقیقت بی چون و چرای کتاب مقدسی است که حقیقتاً در همان لحظه رسولان [روح القدس را یافتند.]

در این اولین رویاروئی با مسیح قیام کرده، رسولان از[نجات عهد عتیق] گذشتند و وارد [نجات عهد جدید] شدند. تا آن زمان، مؤمنین عهد عیتق بواسطۀ نبوت انبیاء با ایمان در انتظار ظهور یک اقدام نجات بخش بودند که هرگز پیش از آن رخ نداده بود. اما آنانیکه وارد نجات عهد جدید شدند به عقب و به رویداد منحصر بفرد تاریخ نظر می کنند: مرگ و قیام مسیح. به این ترتیب نجات ایشان به کمال رسیده است.

این دو شرط، یکی اعتراف به این است که عیسی خداوند است و دیگری ایمان اوردن به این که خدا او را از میان مردگان برخیزانیده است. یکشنبه قبل از قیام، رسولان اعتراف به خداوندی عیسی کرده بودند. ولی اکنون برای اولین بار آن ها ایمان داشتند که خداوند او را از میام مردگان  برخیزانید، بنابراین نجات آنها کامل شد. این همان نقطه ایست که آنان تولد تازه را تجربه کردند. روح القدس که توسط عیسی به آنها دمیده شد یک حیات کاملاً جدید –حیات ابدی- را به آنها منتقل کرد. حیاتی که در آن، ایشان بر گناه و شیطان، بر مرگ و بر گور پیروزی یافتند. این تجربه رسولان یک نمونه است برای تمامی آنانی که تولد تازه می یابند. این تجربه شامل دو رکن اساسی است: مکاشفۀ شخصی و مستقیم از مسیح قیام کرده و دریافت روح القدس به عنوان حیات الهی و ابدی.

«و اینکه من موعد پدر خود را بر شما می فرستم پس شما در هشر اورشلیم بمانید تا وقتی که به قوت از اعلی آراسته شوید.» (لوقا24: 49)

«زیرا که یحیی به آب تعمید می داد، لیکن شما بعد از اندک ایامی، به روح القدس تعمید خواهید یافت.» (اعمال رسولان1: 5)

«لیکن چون روح القدس بر شما می آید، قوت خواهید یافت و شاهدان من خواهید بود. در اورشلیم و تمامی یهودیه و سامره و تا اقصای جهان.» (اعمال رسولان1: 8)

تقریباً همه مفسران کتاب مقدس با این موافقند که این وعده در روز یکشنبه پنطیکاست که تعمید روح القدس بود به انجام رسید.
«و همه از روح القدس پر گشته به زبان های مختلف به نوعی که روح بدیشان قدرت تلفظ بخشید به سخن گفتن شروع کردند.» (اعمال رسولان2: 4)

روز یکشنبه قیام مسیح بود که رسولان با دمیدن عیسی بر آنان وارد نجات و زندگی جدید شدند. لیکن قبل از روز پنطیکاست آن ها تعمید روح القدس را نیافته بودند. این نشان می دهد که نجات یا تولد تازه یم تجربه مشخص و جدا از تعمید روح القدس می باشد. اگر چه هر دو مورد با [دریافت روح القدس] توصیف شده است.

ما می توانیم تفاوتهایی میان این دو تجربۀ دریافت روح القدس را بصورت ذیل جمع بندی کنیم:
در روز یکشنبه قیام:
عیسی قیام کرد.
روح را دمید.
نتیجه: حیات.
در روز یکشنبه پنطیکاست:
عیسی عروج کرد.
روح القدس را ریخت.
نتیجه: قدرت
تجربه رسولان این حقیقت را نشان می دهد که نجات یا تولد تازه و تعمید روح القدس در تجربه جدا و مشخص می باشند. رسولان اولین تجربه را در روز قیام عیسی دریافت کردند و دومی را هفت هفته بعد در روز پنطیکاست یافتند.
پیش از این در بررسی که از کتاب اعمال داشتیم فهمیدیم که این دو تجربه طبیعتاً از هم جدا هستند.
علاوه بر این، از روز پنطیکاست به بعد هر چه جلوتر می رویم، عبارت[دریافت روح القدس] به عنوان دومین تجربه به کار برده شده است، یعنی همان تعمید روح القدس. این عبارت هرگز برای تولّد تازه به کار نرفته است.

پس از روز پنطیکاست کتاب مقدس در سه نوبت درباره مردمی که تعمید روح القدس را یافتند توضیحاتی می دهد. این مکان ها در سامره، افسس، و خانه کرنلیوس بود ما به نوبت هر یک از آنها را بررسی خواهیم کرد. اول خدمت فیلیپس را در سامره در اعمال 8: 5 می بینیم:

«اما فیلیپس به بَلَدی از سامره در آمده ایشان را به مسیح موعظه می نمود.» (اعمال رسولان8: 5)
«لیکن چون به بشارت فیلیپس که به ملکوت خدا و نام عیسی مسیح می دادایمان اوردند مردان و زنان تعمید یافتند.»  (اعمال رسولان 8: 12)

به وسیله موعظه فیلیپس این مردم حقیقتی را که در مسیح بود شنیدند، ایمان آوردند و تعمید گرفتند. غیر کتاب مقدسی و غیر منطقی خواهد بود اگر نجات این مردم را انکار نماییم. به کلماتی که عیسی هنگامیکه رسولان را به بشارت انجیل مأموریت داد گفت، توجه کنید.

«پس بدیشان گفت:"در تمام عالم بروید و جمیع خلایق را به انجیل موعظه کنید. هر کدام ایمان آورده تعمید یابد نجات یابد اما هر که ایمان نیاورد بر او حکم خواهد شد."» (اعمال رسولان 16: 15-16)

مردم سامره پیام انجیل را شنیدند، ایمان آوردند، و تعمید گرفتند. پس طبق کلام مقتدر عیسی آن ها نجات پیدا کردند. ولی هنوز این مردم روح القدس را دریافت نکرده بودند.

«اما رسولان که در اورشلیم بودند چون شنیدند که اهل سامره کلام خدا را پذیرفته اند، پطرس و یوحنا را نزد ایشان فرستادند و ایشان آمده به جهت ایشان دعا کردند تا روح القدس را بیابند. زیرا که هنوز بر هیچ کس از ایشان نازل نشده بود که به نام خداوند عیسی تعمید یافته بودند و بس. پس دست ها بر ایشان گذارده روح القدس را یافتند.» (اعمال رسولان8: 14-17)

ما می بینیم که مردم سامره به واسطه موعظه فیلیپس نجات یافتند و به واسطۀ خدمت پطرس و یوحنا روح القدس را نیز یافتند. تجربه تعمید روح القدس آنان یک تجربه جداگانه بود که پس از نجات آن ها به وقوع پیوست.

یک نمونه دیگر نیز در کتاب مقدس وجود دارد و بر این نکته تأکید می کند که ممکن است مردمی نجات یافته باشند و مسیحیان صادقی نیز باشند ولی هنوز تعمید روح القدس را به آن معنا که بعد از روز پنطیکاست به آن اشاره می شود نیافته باشند. جالب توجه اینکه در اعمال رسولان باب 8، ما دو گویش متفاوت را می یابیم. یکی از [دریافت روح القدس] و دیگری از [نزول روح القدس] صحبت می کند. به هر حال کتاب مقدس می گوید که این ها دو تجربه جداگانه نیستند بلکه دو جنبۀ متفاوت از یک تجربه می باشند.

وقتی پولس وارد افسس شد به مردمی برخورد کرد که خود را شاگرد می خواندند. اولین سؤالی که از آنان کرد این بود«وقتی ایمان آوردید روح القدس را یافتید؟» (اعمال رسولان19: 2). به وضوح مشخص است که پولس فکر می کرد این مردم شاگردان مسیح هستند. ظاهراً اگر مسیحی نبودند از آنان درباره روح القدس سؤال نمی کرد، زیرا روح القدس به وسیله ایمان دریافت می شود. به هر حال با سؤالات بعدی، پولس دانست که آنها شاگردان مسیح نیستند بلکه شاگردان یحیی تعمید دهنده می باشند. بنابراین او پیام انجیل را به آنان موعظه کرد.

از این رویداد یک حقیقت روشن نمایان می شود. ظاهراً، اگر دریافت روح القدس فوراً و به طور اتوماتیک در نتیجه ایمان آوردن مردم به مسیح بود، دیگر این سؤال پولس احمقانه و غیر منطقی می نمود[وقتی ایمان آوردید روح القدس را یافتید؟] 

تنها حقیقتی که از این سؤال پولس می توانیم به وضوح درک کنیم این است که امکان این وجود دارد که مردم شاگرد مسیح شده باشند و به عیسی ایمان آورده باشند ولی روح القدس را دریافت نکرده باشند. این حقیقت با توجه به رویدادهائی که پس از موعظه انجیل توسط پولس به آن مردم روی دادند، تأئید می شود.
«چون این را شنیدند به نام خداوند عیسی تعمید گرفتند.» (اعمال رسولان19: 5)

الآن دیگر مردم پیام انجیل را شنیده، ایمان آورده، و تعمید گرفته بودند. همانطور که تاکنون در رابطه با مردم سامره مشاهده کردیم، با اقتدار کلام مسیح، مردمی که دو شرط ایمان و تعمید را تأمین کنند، نجات می یابند. با وجود این مردم افسس نیز مانند مردم سامره هنوز تعمید روح القدس را نیافته بودند. در افسس نیز مانند سامره، تجربۀ تعمید روح القدس پس از نجات بصورت یک تجربه جدا و مشخص رخ می دهد.
« و چون پولس دست بر ایشان نهاد روح القدس بر ایشان نازل شد و به زبان ها متکلم گشته نبوت کردند.» (اعمال رسولان19: 6)

نمونه سوم دیگری در کتاب مقدس وجود دارد و به وضوح توضیح می دهد که این امکان وجود دارد که، مردمی به عیسی گرویده باشند ولی هنوز روح القدس را نیافته باشند. این نتیجه گیری از کتاب اعمال رسولان، بعداً بواسطۀ آنچه که پولس رسول، خود به افسسیان می نویسد، تأیید می شود.

ما باید به خاطر داشته باشیم این گروه از شاگردان که پولس به ایشان در افسس خدمت کرد، بعد ها که پولس رسالۀ خود را به ایشان می نویسد، در یمان مسیحیان افسس بودند. او در رساله اش به افسسیان مرحله های پی در پی ایمان به مسیح و دریافت روح القدس را یادآوری می کند. او درباره ایمان اوردن ایشان به عیسی چنین می گوید:

«و در وی شما نیز چون کلام راستی یعنی بشارت نجات خود را شنیدید در وی چون ایمان آوردید از روح القدس وعده مختوم شدید.» (افسسیان1: 13)

در اینجا پولس اشاره به سه مرحله متوالی و جداگانه در تجربه آن ها می کند:
آنها پیام انجیل را شنیدند.
آن ها به مسیح ایمان آوردند.
با روح القدس مهر شدند.
این امر دقیقاً با ثبت تاریخی اعمال رسولان باب 19 مطابقت دارد که می گوید این مردم اول پیام انجیل را شنیدند، بعد ایمان آوردند، تعمید گرفتند و بالاخره با دست گذاری پولس، روح القدس را یافتند.
در هر دو گزارش - هم در اعمال و هم در افسسیان- دقیقاً مشخص است مردمی که روح القدس را یافتند، هم زمان با گرویدن به مسیح روح القدس را نیافته اند بلکه این یک تجربه جداگانه پس از گرویدن به مسیح بوده است.

به عنوان مورد چهارم و مورد خاص به طور اختصار موعظه پطرس را در خانه کرنلیوس و نتایجی را که در برداشت بررسی خواهیم کرد. (اعمال رسولان10: 34-48).
کتاب مقدس می گوید همان زمان که پیام انجیل را شنیدند و به مسیح ایمان آوردند فوراً با روح القدس پُر شدند و به زبان ها صحبت کردند. به هر حال ما باید اضافه کنیم اگر چه در این مورد خاص هر دو تجربه با هم بوده است ولی باز هر کدام تجربه جداگانه ای می باشند. از آن گذشته، دلیل اینکه کرنلیوس و اهل خانواده اش روح القدس را دریافت کردند به خاطر این حقیقت نبود که آنها به مسیح ایمان آورده بودند. بلکه به خاطر این حقیقت بود که آنها تحت تأثیر روح القدس به زبانها صحبت کردند.

در رابطه با رویدادی که در خانه کرنلیوس اتفاق افتاده از سه عبارت مختلف برای توضیح یک تجربه استفاده شده است:[روح القدس بر آنان نازل شد] و [عطای روح القدس افاضه شد] و [روح القدس را یافتند]. وقتی پطرس به این تجربه برای بار دوم اشاره می کند از عبارات زیر استفاده می نماید:[ روح القدس بر آنان نازل شد] ، [آن ها به روح القدس تعمید یافتند] ، [خدا بر آنا نیز عطای روح القدس را بخشید]. (اعمال رسولان11: 15-17)

با قرار دادن این عبارات در کنا رهم به پنج عبارت مختلف برای توصیف این تجربه دست پیدا می کنیم. [روح القدس بر آنان نازل شد] [عطای روح القدس افاضه شد] [آن ها روح القدس را یافتند] [به روح القدس تعمید یافتند] [خدا به آن ها عطای روح القدس را بخشید].

عده ای از مترجمین جدید ترجیح می دهند که این عبارات مختلف را به تجربه های متفاوت مربوط سازند. به هر حال این با کاربرد رسولان در عهد جدید هم خوانی ندارد. طبق گفته رسولان، این عبارات مختلف، همه به یک تجربه دلالت دارند، با این تفاوت که از جهات مختلف بیان شده اند. برای یک ایماندار این عبارات یک تجربه را به اثبات می رساند:[روح القدس بر آنان نازل شد] [به روح القدس تعمید یافتند] [آنان روح القدس را یافتند] [عطای روح القدس افاضه شد].

اکنون ما با دقت چهار دسته از مردم مختلف که در عهد جدید به تصویر کشیده شدند را بررسی کردیم:
رسولان
مردم سامره
شاگردان در افسس
کرنلیوش و خانواده اش
از این چهار گروه، سه گروه اول یعنی شاگردان، مردم سامره، و شاگردان در افسس همه قبل از تعمید روح القدس پیرو عیسی مسیح شده بودند. تعمید روح القدس برای آنان یک تجربه جداگانه بود که پس از گرویدن به مسیح روی داد. نمونه ای دیگر بع غیر از کرنلیوس و اهل خانه اش که هم زمان با پیروی مسیح، تعمید روح القدس را نیز یافتند در کتاب مقدس وجود ندارد. ما این رویداد را این طور توجیح می کنیم که این استثنا بوده و نه یک قاعده.

با بررسی که از عهدجدید در رابطه با این موضوع کردیم به چهار نتیجۀ زیر می رسیم:
1. این طبیعی است که مسیحیان تعمید روح القدس را بصورت یک تجربه جدا و پس از گرویدن به مسیح تجربه کنند.
2. حتی اگر یک شخص هم زمان با گرویدن به مسیح، روح القدس را دریافت کند، هنوز منطقاً دریافت روح القدس بصورت یک تجربۀ جدا پس از گرویدن به مسیح باقی می ماند.
3. خواه شخص، روح القدس را بعد از پیروی خواه هم زمان با آن دریافت کرده باشد، نشانه دریافت روح القدس همچنان باقی می ماند: شخص به زبان ها صحبت می کند چنانکه روح به او قدرت تلفظ می بخشد.
4. حتی اگر شخصی صادقانه پیرو مسیح باشد، این به آن معنا نیست که او روح القدس را دریافت کرده است.

[ تعلیم عیسی ]

این نتیجه گیری دربارۀ رابطۀ گرویدن به مسیح و دریافت روح القدس بر اساس تعالیم کتاب اعمال رسولان پایه ریزی شده است. با این حال، این تعالیم کاملاً با تعالیم خود عیسی در اناجیل مطابقت دارد. عیسی به رسولان خود چنین گفت:

«پس اگر شما با آنکه شریر هستید می دانید چیزهای نیکو را به اولاد خود باید داد چند مرتبه زیادتر پدر آسمانی شما روح القدس را خواهد داد به هر که از او سوال کند.» (لوقا 11: 13)

تعلیم این آیه، به وسیله نمونه های پیشین تأیید می گردد، تقاضای فرزند از پدر برای نان، یا تقاضای ماهی یا تخم مرغ می باشد. آیا خداوند که پدر آسمانی ما است مایل نیست که روح القدس را به فرزندان ایماندار خود که مشتاق هستند و از او سؤال می کنند، ببخش. به هر حال، هر شخص اول باید به مسیح ایمان اورد تا فرزند خدا گردد.

آشکارا، عیسی تعلیم می دهد که چنین نیست که هر کس از او پیروی کند روح القدس را دریافت خواهد کرد، بلکه روح القدس یک هدیه ای است که هر ایمانداری که پیرو مسیح است، حق دارد از پدر آسمانی خود بخواهد تا آن را ببخشد. از آن گذشته، عیسی به طور قاطع خواستن هدیۀ روح القدس را از پدر آسمانی برای هر ایماندار یک وظیفه[اجبار] قرار می دهد. بنابراین برای مسیحیان ادعا کردن به اینکه  بلافاصله پس از گرویدن به مسیح و بدون درخواست، هدیه روح القدس را دریافت کرده اند یک عقیده غیر کتاب مقدسی می باشد.

در یوحنا 7: 38، مسیح می گوید:
«کسی که به من ایمان آورد چنانکه کتاب می گوید از بطن او نهرهای آب زنده جاری خواهد شد.»
در این عبارت [نهرهای آب های زنده]، به وسیله نویسنده این انجیل به روح القدس نسبت داده شده است، زیرا او می گوید:
«اما این را گفت درباره روح که هر که به او ایمان آرد او را خواهد یافت.» (یوحنا 7: 39)
در این دو آیه به وضوح به عطای روح القدس اشاره می کند که از درون کسانی که به عیسی مسیح ایمان دارند مانند نهرهای آب زنده به بیرون تراوش می کند. ظاهراً این چیزی است که بعد از ایمان آوردن به مسیح دریافت می شود.

عیسی دوباره این حقیقت را در یوحنا14: 15-17 تعلیم می دهد. او می گوید:
«اگر مرا دوست دارید احکام مرا نگاه دارید و من از پدر سوال می کنم و تسلی دهنده ای دیگر به شما عطا خواهد کرد تا همیشه با شما بماند. یعنی روح راستی که جهان نمی تواند او را قبول کند زیرا که او را نمی بیند و نمی شناسد و اما شما او را می شناسید زیرا که با شما می ماند و در شما خواهد بود.»